W działaniu organizacji − tych dużych, i tych całkiem niewielkich kluczowe znaczenie dla sprawnego funkcjonowania zespołu ma osoba szefa. Ale sama funkcja szefa nie decyduje jeszcze o efektywności pracy personelu. Dlaczego? Ponieważ nie każdy szef jest liderem. Zastanówmy się zatem nad kwestią lider a szef i kryteriach rozróżniających te dwa pojęcia.

Podstawowym czynnikiem, który odróżnia lidera i szefa jest autorytet. To wartość wynikająca z kilku składowych. Są to m.in. poziom wiedzy branżowej oraz fachowość. Równie istotne znaczenie będzie mieć sprawność w relacjach interpersonalnych, umiejętność stworzenia więzi pomiędzy współpracownikami oraz otwartość wobec nich.

Analizując dalej rozróżnienie − lider a szef, należy wskazać, że osoba lidera stanowi podporę dla zespołu. Natomiast w przypadku „czystego szefostwa” pozycja oparta jest niemal wyłącznie na stanowisku. Siła szefa bazuje przede wszystkim na jego władzy formalnej oraz systemie kar i nagród. Kolejna cecha, którą posiada lider a szef nie, to gotowość do przyznania się do własnych błędów. Szefowie są nieomylni. Pewien archaiczny schemat szefowania wyklucza możliwość okazania słabości poprzez przyznanie, że nie miało się racji. To coś kompromitującego szczególnie wówczas, gdyby demonstracja własnego błędu miała charakter publiczny. To kuriozalny tok myślenia, gdyż ktoś, kto nie posiada autorytetu nie może go utracić. Osoba, która ma autorytet, nie będzie analizować czy czasem nie utraciła jego cząstki, gdy tylko przyzna, że myliła się w jakimś aspekcie swojego działania.

Szefa i lidera różni także rodzaj motywacji. Szef opiera swoje działanie na ambicjach i chęci zyskania uznania otoczenia, a zwłaszcza innych szefów znajdujących się wyżej w hierarchii. Jednocześnie szef jest bardzo czuły na bodźce aprobaty oraz czynnik gratyfikacji finansowej. Lider kieruje się chęcią i potrzebą realizacji własnej wizji rozwoju firmy, zespołu, a przy tym intencją osobistego samodoskonalenia. Typ lidera posiada także wysoki pułap motywacji i odporności na sytuacje impasu czy nawet kryzysu w organizacji.

Istnieje jeszcze jeden atrybut różnicujący zarządzających zespołem. I tak, jak w sferze motywacji, posiada go lider a szef raczej już nie. To postawa wobec zmian. Są one naturalną sytuacją w działaniu organizacji w obszarze wymagań, technologii, procedur czy priorytetów. Typ „szef” będzie zmianom niechętny, postrzegając je jako zagrożenie dla swojej pozycji. Lider uznaje zmiany jako potencjał. Wprowadzenie zmian wiąże się zwykle ze zwiększeniem możliwości działania. Dla lidera innowacje będą okazją do skuteczniejszej realizacji własnych wizji, planów, projektów. Krytyczny wobec zmian szef będzie widział w nich okoliczność, która może sprawiać problemy oraz skutkować stratami − głównie w wymiarze indywidualnych korzyści. Miejmy jednak na uwadze, że nawet najlepszy fachowiec i ekspert nie musi być dobrym managerem, jeśli nie posiada odpowiednich zdolności interpersonalnych

AUTOR

Bartosz Paczyński

Specjalista eMarketingu z ponad 10 letnim doświadczeniem w obszarach digital marketingu, strategii social media, kampanii sprzedażowych i promocji wizerunku. Wykorzystuje Social Media do zwiększania sprzedaży oraz promocji wizerunku. Prowadzi agencję Social Media Content Hero wyspecjalizowaną w kampaniach Social Media (LinkedIn, Facebook, Instagram, YouTube) oraz Google Ads. Od ponad 5 lat jest mentorem Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorczości. Podczas jego szkoleń i sesji mentoringowych setki firm i startupów zyskało praktyczną wiedzę dotyczącą promocji, dzięki której w krótkim czasie nabrały wiatru w żagle i rozwinęły się w dobrze prosperujące przedsiębiorstwa. W jego portfolio znajdują się takie firmy jak: ManPowerGroup, Bureau Veritas, Huawei, Axel Springer Polska, Techland, Akademia Leona Koźmińskiego, Uniwersytet Warszawski, Raiffeisen Bank Polska.